
Op zaterdag 12 september zei ik Ekeren goeiemorgen voor een dag die ons van een kasteel, over een druk Antwerpen, tot in een negentiende-eeuws fort zou brengen. Amber en Bjorn trouwden die dag, en ik mocht er van het eerste tot het laatste moment bij zijn. En dat op een dag die stralend mooi weer bracht — een echte streep geluk, want de dagen ervoor waren wisselvallig en de dag erna zou het weer stevig gaan regenen. Dit is hun verhaal.
De ochtend bij Amber
De dag begon rustig, bij Amber thuis. Terwijl zij zich klaarmaakte, was het een gezellige drukte van vrouwen om haar heen: haar mama, haar zus en haar twee beste vriendinnen, die ook meteen haar getuigen waren. Er werd gelachen en geholpen, en Amber's mama liet niets aan het toeval over: ze haalde nog snel de stomer erbij om de jurk in de allerlaatste minuten die laatste finishing touch te geven. Precies dat soort momenten, waarbij niemand aan mij denkt en iedereen gewoon bezig is, vind ik het mooiste om vast te leggen. Tussenin schoot ik ook de detailfoto's: de ringen, en alles wat er verder op de kamer lag te wachten om gedragen of gebruikt te worden.
Bjorn belt aan: de first look
Wat later op de ochtend klonk de bel. Bjorn was er. En dus was het tijd voor de first look, daar voor de deur — het moment waarop twee mensen elkaar voor het eerst die dag zien, nog voor het "ja, ik wil". Je zag de zenuwen bij Bjorn wat opbouwen in de seconden voor de deur openging, en dat maakt zo'n first look net zo mooi: die korte spanning die meteen omslaat in opluchting en een glimlach zodra ze elkaar zien.
Het jawoord in het kasteel van Ekeren
Van bij Amber thuis trok het gezelschap naar het gemeentehuis van Ekeren voor het burgerlijk huwelijk. Wie er niet mee vertrouwd is, beseft het misschien niet meteen, maar dit gemeentehuis is eigenlijk een heel kasteel: het Kasteel Hof van Veltwijck, een zestiende-eeuws, U-vormig gebouw met hoektorens rond een binnenkoer. Het is het laatste bewaarde "Hof van Plaisantie" van Ekeren — vroeger een buitenverblijf waar rijke koopmannen zich even konden terugtrekken uit het drukke Antwerpen. Dat Amber en Bjorn hun jawoord precies dáár gaven, tussen die eeuwenoude muren, gaf de plechtigheid iets extra plechtstatigs.
Na de gemeentehuisformaliteiten was er geen tijd te verliezen — en gelukkig ook geen honger te negeren. We reden nog snel even terug naar het koppel thuis voor een broodje, voor het gezelschap zich weer op weg zette.
Koppelshoot tussen kathedraal en Vlaaikensgang
Van Ekeren trokken we samen met Amber en Bjorn richting Antwerpen voor de koppelshoot. Ik geef toe: ik was vooraf wat gespannen. Die dag vond namelijk het Europees kampioenschap 3x3-basketbal plaats in de stad, en een rustig plekje vinden tussen alle drukte was geen zekerheid. Toch lukte het. We vonden mooie hoekjes met de kathedraal op de achtergrond, en trokken ook naar de Vlaaikensgang — voor mij, en voor velen, het mooiste straatje van Antwerpen. Verstopt achter een onopvallende doorgang, en toch middenin de stad zo'n stil hoekje: precies het contrast dat een koppelshoot nog specialer maakt.
Outfort in Hoboken: de ceremonie tussen de wallen
Van Antwerpen reden we door naar Hoboken, naar Outfort — de locatie waar de ceremonie, de receptie en het avondfeest zouden doorgaan. Outfort ligt, zoals de naam al verklapt, in een écht fort: Fort 8, onderdeel van de negentiende-eeuwse fortengordel die ooit Antwerpen moest beschermen. Op het binnenplein van het fort vond de ceremonie plaats, omringd door dikke, begroeide wallen. Een unieke locatie, en meteen ook een perfecte gelegenheid om de drone erbij te nemen: zowel foto's als beelden van boven geven dit soort plekken een extra dimensie die je met de voeten op de grond niet vastlegt.
Receptie, feest en de openingsdans
Na de ceremonie stroomde iedereen door naar de receptie, ook in Outfort, die vloeiend overging in het avondeten en het feest. De openingsdans, op de tonen van Forever Young, werd live gebracht door het coverbandje Cruise Control — en zo werd de cirkel van de dag rond: van een rustige ochtend bij Amber thuis, over een kasteel en een kathedraal, tot een avond vol dans tussen de fortmuren.




















