
Een Ghanees huwelijk in Herentals: twee dagen vol kleur, muziek en warmte
Sommige huwelijken blijven nog lang nazinderen, niet alleen in mijn foto-archief maar ook in mijn hoofd. Dat van Bea en Samuel was er zo eentje. Twee dagen lang, op vrijdag 19 en zaterdag 20 juni, mocht ik hun traditionele Ghanese huwelijk in Herentals vastleggen. Vol kleur, rituelen, gezang – en ook: véél warmte en véél waaiers.
Vrijdag: familie, rituelen en een zee van cadeaus
De eerste dag speelde zich af bij de papa van de bruid in Herentals. In de woonkamer verzamelden beide families, mooi uitgedost en duidelijk in feeststemming. De ceremonie verliep grotendeels in het Ghanees, dus ik verstond eerlijk gezegd niet alles wat er precies gezegd werd. Maar soms heb je geen woorden nodig om te voelen wat er gebeurt: de blikken, het gelach, de spanning, de trots… die spreken voor zich.
Voor mij als huwelijksfotograaf was dit allemaal nieuw. Het was de eerste keer dat ik zo’n traditioneel Ghanees huwelijk mocht meemaken, en dat maakte het heerlijk onvoorspelbaar. Geen strak Westers draaiboek, wel een ceremonie die organisch verder rolde van moment naar moment. Ideaal om constant te blijven zoeken naar spontane beelden.
Op een bepaald moment verschenen er ineens allerlei prachtig ingepakte cadeaus. Dozen, manden, stoffen, alles met zorg gekozen en stijlvol gepresenteerd. Vermoedelijk de bruidsschat – een symbolisch moment waarbij de families tonen hoeveel waarde ze hechten aan deze verbintenis. Als fotograaf is zoiets goud: details, emoties en traditie komen daar allemaal samen.
Daarna werd het echt ceremonieel. Onder gezang kwam Samuel binnengewandeld, volledig in traditioneel, kleurrijk Ghanees gewaad. Je voelde meteen: dit is zijn moment. Even later was Bea aan de beurt. Ook zij droeg een traditioneel, kleurrijk outfit en maakte haar entree met een waaier voor haar gezicht, heel elegant, bijna koninklijk. Pas na haar binnenkomst mocht ze bij haar toekomstige man gaan zitten.
Enkele gebeden later – nog steeds gedragen door muziek en gezang – was het officiële deel voorbij: Bea en Samuel waren getrouwd. Dag één zat erop, maar het feest was nog lang niet gedaan.
Zaterdag: van rustige voorbereidingen naar een uitzinnige kerkdienst
De zaterdag begon voor mij een stuk rustiger, in een AirBnB in Herentals waar Bea had overnacht. Daar werd ze klaargemaakt: make-up, sieraden, de laatste details. De bruidsjurk hing eerst netjes over een paspop, klaar om haar grote entree te maken. Buiten namen we even de tijd om foto’s te maken van Bea en haar prachtige witte jurk met sluier. Dat zijn de momenten waarin alles even stilvalt: de zenuwen, de verwachtingen, de stilte vlak voor de storm.
Daarna trokken we naar de kerk: New Testament Ministries in Herentals. Van zodra ik binnenkwam, wist ik dat dit geen “stille” kerkdienst zou worden. Het werd een spektakel van gezang, gebeden en dans. De muziek vulde de hele ruimte, mensen zongen luidkeels mee, en niemand bleef lang stil op zijn stoel zitten. Overal waar ik keek, gebeurde er iets: een hand omhoog in aanbidding, een glimlach, een traan, een kind dat begon mee te dansen…
Er waren verschillende pastors aanwezig, uit meerdere plaatsen en zelfs iemand uit Italië. Dat gaf de dienst een extra internationaal en verbonden karakter. Voor Bea en Samuel was duidelijk hoe belangrijk hun geloofsgemeenschap is, en dat voelde je in alles: in de woorden, in de gebeden, maar ook in de manier waarop mensen elkaar omhelsden en meeleefden.
Alsof dat nog niet genoeg was, was het ook nog eens een bloedhete dag. Iedereen liep rond met waaiers: van kleine handwaaiers tot elektrische exemplaren die dapper hun best deden om een zuchtje koelte te brengen. Het leverde heerlijke, herkenbare beelden op: mensen die zitten te wapperen, lachend om de warmte, maar vastbesloten om het feest er niet minder om te laten worden.
Dankbaar dat ik erbij mocht zijn
Twee dagen lang mocht ik meekijken in een wereld vol traditie, geloof, familiebanden en pure vreugde. Ook al verstond ik niet elk woord, de taal van emoties is universeel. En precies die probeer ik te vangen in mijn beelden.
Als huwelijksfotograaf uit Antwerpen is het elke keer opnieuw bijzonder om zulke verschillende verhalen te mogen documenteren, van intieme huwelijken dicht bij huis tot kleurrijke, internationale trouwfeesten zoals dat van Bea en Samuel in Herentals.
Bea en Samuel, dankjewel dat ik jullie verhaal mocht vertellen met mijn camera. Jullie huwelijk was warm in alle betekenissen van het woord: warm weer, warme kleuren en vooral: warme mensen.

















